دل نوشته های کیمیا

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مي کردي تمامي ذرات وجودت عشق را فرياد مي کرد اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي تا من بر سکوت نگاه تو رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم اي کاش مي دانستي

عادت كرده‌ايم بي سلام از كنار هم بگذريم

 عادت كرده‌ايم بي جنگل بي دريا و بي عشق

 باشيم عادت كرده‌ايم به آكواريم‌هاي شيشه‌اي

 بياييد براي تمام كوهها رودها و دشتها نامه‌هاي

 عاشقانه بنويسيم و روي كاغذ سيگار نقاشي

 بكشيم قاصدك را كبوتر را و شايد بامي براي پرواز

 را..........

به جاي دسته گلي که فردا برسر قبرم ميگذاري، امروز به شاخه گلي کوچک يادم کن، به جاي سيل اشکي که فردا بر مزارم نصار ميکني، امروز با تبصمي شادم کن، به جاي اون متن هاي تسليت که فردا در روزنامه ها مي نويسي، امروز با پيام هاي کوچک خوشحالم کن . من امروز به تو ا حتياج دارم نه فردا...